Steeds weer verbaas ik me erover hoe hard we sinds Villa Velo allemaal veranderd zijn; veranderd als krakerscollectief – mensen komen en gaan nu eenmaal – en veranderd als mens, het lijkt me dat ook karaktertrekken komen en gaan. Sommige onder ons hebben ondertussen een diploma gehaald en storten zich nu al dan niet enthousiast op de arbeidsmarkt, anderen hebben gewoon massa’s kennis en ervaringen opgedaan zonder daar het ene of andere getuigschrift van te hebben.
Er zijn er die nog steeds zweren bij het niet bezitten van een gsm, maar toch wordt er lustig gebruikt gemaakt van het pdf-formaat, zijn er laptops met bijbehorende krakers op de vergadering aanwezig en worden er conference calls gehouden. De uitvalsbasis is enkele kilometers verschoven, de vergaderingen verlopen nog steeds met een gezonde dosis chaos maar ook hier begint reeds de geordende chaos zijn kop op te steken. En toch voelt het allemaal nog zo ‘Klein Verzet’.
Misschien zijn we toch nog niet zo hard veranderd, enkel een beetje meer ‘onszelf’ geworden?
Met een vriendelijke groet,
Lala
